کاهش عوامل خطر سرطان دهان با کنترل مصرف دخانیات

 

 
 
 
کاهش عوامل خطر سرطان دهان
با کنترل مصرف دخانیات
 
           

سرطان دهان و دخانیات

سرطان دهان و دخانیات

سرطان دهان و دخانیات

             

 

 
 
نويسندگان :
دكتر آتس سا پاک فطرت- دانشیار بيماريهاي دهان
دكتر زهرا دلاوريان- دانشیار گروه آموزشی بیماریهای دهان  
 
سرطان دهان ششمين کانسر شايع در دنيا محسوب می شود. در ايران تخمين زده می شود که ساليانه بيش از 70000 مورد جديد سرطان در کشور ما رخ می دهد. که پنج درصد سرطانها در سر و گردن و نيمی از اين موارد در حفره دهان است. در مورد کانسر دهان متاسفانه تلاشها در کشور ما در 3 سطح پيشگيری ،بسيار محدود و پراکنده بوده است.

جهت پيشگيری اوليه سرطان دهان بهترين استراتژی ارتقاء سطح آگاهی مردم در زمينه شناخت عوامل خطر اين بيماری و تلاش برای حذف آنهاست. از این رو مطالعات تحقيقی در زمينه اپيدميولوژی بدخيمی های دهان فک و صورت و همچنین سطح آگاهی مردم راجع به سرطان دهان، در دانشکده دندانپزشکی مشهد،انجام گرفت.

در مطالعات تحقيقی انجام شده در دانشکده دندانپزشکی مشهد در زمينه اپيدميولوژی بدخيمی های دهان فک و صورت و همچنین سطح آگاهی مردم راجع به سرطان دهان، متاسفانه اکثر نتايج آماری گويای اين واقعيت است که علاوه بر فراوانی قابل ملاحظه کانسر دهان در ميان انواع بدخيمی های سر و گردن، سطح آگاهی مردم راجع به عوامل خطر، و ساير اطلاعات در اين زمينه بسیارمحدود و نااميد کننده است.

سرطان دهان مهمترين عارضه دهانی است که ارتباط مستقيم با استعمال دخانيات داشته است ،بنابراین با توجه به انواع رايج استعمال دخانيات ،به عنوان شناخته شده ترین عامل خطر این سرطان، در اکثر نواحی کشور، لازم است ضمن اطلاع رسانی مناسب به مردم ،اقدامات اجرائی در سطح کشور جهت پیشگیری اولیه انجام پذیرد.

سرطان دهان و دخانیات
 
مقدمه:
جهت پيشگيری اوليه سرطان دهان بهترين استراتژی ارتقاء سطح آگاهی مردم در زمينه شناخت عوامل خطر اين بيماری و تلاش برای حذف آنهاست.
از این رو مطالعات تحقيقی در زمينه اپيدميولوژی بدخيمی های دهان فک و صورت و همچنین سطح آگاهی مردم راجع به سرطان دهان، در دانشکده دندانپزشکی مشهد،انجام گرفت 
 
مواد و روش ها:

جهت بررسي سطح آگاهی مردم راجع به سرطان دهان پرسشنامه اي مشتمل بر17سوال طراحي وتوسط 320 بیمار مراجعه کننده به مراکز درمانی تکمیل شد. پرسشها درباره ریسک فاکتورها و اتیولوژی سرطان دهان ، اپیدمیولوژی علائم بیماری و روشهای درمان سرطان دهان بود. بعد از گردآوری داده ها تجزیه و تحلیل آماری روی آن صورت گرفت. در این مطالعه از آزمون های آلفای کرانباخ، استفادهt-student من ویتنی، کروسکال والیس و فرید من استفاده شد.

همچنین مطالعه‌اي با هدف تعيين فراواني و اپیدمیو لوژی موارد مبتلا به بدخيمي‌هاي دهان، فك صورت در بيماران مراجعه‌كننده به بخش بيماري‌هاي دهان دانشكدة دندانپزشكي مشهد از اذر 79 تا اذز 84 انجام شداین مطالعه‌ توصيفي و گذشته‌نگر بر روي پروندة 44 بيمار مبتلا به بدخيمي دهان ،فک وصورت از اذر 79 تا اذز 84(با تأييد پاتولوژي) صورت گرفت. ابتدا اطلاعات فردي، باليني و هيستوپاتولوژيك موردنياز، استخراج گرديد. سپس با استفاده از آمار توصيفي ميزان فراواني و درصد فراواني محاسبه، جداول و نمودارهاي مربوط ترسيم

گرديد. 

 نمودار فراوانی در مورد علل ایجاد سرطان دهان
نمودار 1:توزیع فراوانی افراد تحت مطالعه بر حسب آگاهی در مورد علل ایجاد سرطان دهان

يافته ها:

سطح آگاهی اکثر مراجعین به این مراکز درمانی (4/89%) پایین وکمترین آگاهی درباره اتیولوژی سرطان دهان بود . 8/38% هیچ اطلاعی از ریسک فاکتورهای سرطان نداشتند. تنها 8/8% افراد به زبان و کف دهان به عنوان محل اصلی سرطان دهان اشاره کردند. 9/90% افراد از روشهای درمان سرطان دهان اطلاعی نداشتند.

یشترین آگاهی در مورد درمان سرطان دهان و کمترین آگاهی در مورد اتیولوژی سرطان دهان بود.

 

 

 

 

 

 

 

در مطالعه اپیدمیولوژی بدخیمی های حفره دهان :كارسينوم سلول سنگفرشي شايعترين بدخيمي بود (73%) و بعد از آن وروكوس كارسينوما (10%) و بدخيمي‌هاي غدد بزاقي (7%) قرار داشتند. نسبت مرد به زن

.0/9به 1و ميانگين سن 52/53±66/17سال بود

بحث و نتيجه گيري:

 

در مطالعات تحقيقی انجام شده در دانشکده دندانپزشکی مشهد ،متاسفانه اکثر نتايج آماری گويای اين واقعيت است که :علاوه بر فراوانی قابل ملاحظه کانسر دهان در ميان انواع بدخيمی های سر و گردن، سطح آگاهی مردم راجع به عوامل خطر، و ساير اطلاعات در اين زمينه بسیارمحدود و نااميد کننده است.

سرطان دهان مهمترين عارضه دهانی است که ارتباط مستقيم با استعمال دخانيات دارد،بنابراین با توجه به رواج انواع استعمال دخانيات ،به عنوان شناخته شده ترین عامل خطر این سرطان، در اکثر نواحی کشور، لازم است ضمن اطلاع رسانی مناسب به مردم اقدامات اجرائی در سطح کشور جهت پیشگیری اولیه انجام شود.